Monday, June 26, 2017

Όταν γερνούν τα αγάλματα




Όταν γερνούν τα αγάλματα
κατεβαίνουν από τα βάθρα, αφήνοντας πίσω
παρατημένο χιτώνα την αυταρέσκεια

στέκουν για λίγο αμήχανα στην αρχή
ανάμεσα στον κόσμο που πηγαινοέρχεται
μα ξαφνικά, σα να ντρέπονται για τη γύμνια τους
τρέχουν να φορέσουν ρούχα απλά, όπως όλοι
έπειτα ξαναγυρνούν στις πλατείες
κάθονται στα παγκάκια μαζί με τους γέροντες
καπνίζουν, πίνουν τα χάπια τους, συνομιλούν
ατενίζουν έκθαμβα το μικρό και το λίγο...

Όταν γερνούν τα αγάλματα
γυρεύουν απεγνωσμένα έναν Θεό
πηγαίνουν τις Κυριακές στην εκκλησία
φιλούν τις εικόνες, ανάβουν κεριά
πιάνουν μια γωνιά να μη φαίνονται
παρακολουθώντας κατανυκτικά
σχεδόν κρυφά, τη λειτουργία

μετά πηγαίνουν σε λαϊκές ταβερνούλες
δύο μεζέδες, λίγο κρασί, κουβεντούλα
ενίοτε, πιάνουν τραγούδι κλέφτικο
σφουγγίζοντας με μια χαρτοπετσέτα, κάθε τόσο
τα μαρμάρινα μάτια τους

Τέτοια κάνουν, όταν γερνούν τα αγάλματα
έκπληκτα για την αλαζονεία και το ύφος
της προηγούμενης ζωής τους...



26-6-2017